FDM

  FDM jest modelem anatomicznym, w którym objawy kliniczne w połączeniu z mową ciała pacjenta umożliwiają diagnozę jednego lub kilku z sześciu specyficznych zniekształceń układu powięziowego. Stephen Typaldos, Clinical and Theoretical Application ofthe Fascial Distortion Model within the Practice of Medicine and Surgery, 4th Edition.

Typaldos D.O. już w 1991 roku podczas swoich badań dokonał odkrycia  taśmy spustowej (triggerband). Zauważył on, ze pacjenci niewerbalnie pokazują swoje dolegliwości. Bazujac na tych spostrzeżeniach zbudował  nową metodę terapeutyczną FDM (Fascial Distortion Model). W metodzie tej podstawą postawienia diagnozy jest scalenie objawów klinicznych z  mową ciała chorego, a finalnie podjęcie właściwej terapii.

Przez kolejne lata metoda ta rozwijała się i na chwilę obecną znanych jest aż 6 dystorsji powięziowych i opracowane są metody ich terapii. Efekty osiągane  w ten sposób są zaskakujące zarówno dla terapeuty jak i chorego. Przez stulecia układ powięziowy nie był tematem zainteresowania medyków i anatomów. Nie prowadzono badań na jego temat, obecnie jest tematem, który zaczyna wychodzić na pierwszy plan dociekań naukowców związanych z fizjoterapia.

Pierwsi tematem zainteresował się rolling i niektóre frakcje osteopatii. Obecnie FDM otwiera terapeutom drzwi do REWOLUCJI zrozumienia istoty bólu i schorzeń narządu ruchu oraz do ich leczenia.

Sześć zaburzeń układu powięziowego opracowanych przez Stephena Typaldosa

  • taśma spustowa (Triggerband),
  • dystorsja cylindryczna (Cylinder Distortion),
  • fiksacja tektoniczna (Tektonik Fixation).
  • dystorsja kontinuum (Continuum Distortion),
  • dystorsja fałd (Folding Distortion),
  • przepuklina punktu spustowego (Herniated Triggerpoint).
Fascial Distortion Model. Zrozumieć mowę ciała
Przewiń do góry